Niezwykła historia farbowania włosów
Pragnienie uzyskania pięknego koloru włosów towarzyszy ludziom od wieków. Dziś sposobów na farbowanie jest mnóstwo, lecz dawniej wybór był znacznie mniejszy. Czym farbowano włosy w starożytnym Egipcie i kiedy pojawiła się pierwsza nowoczesna farba do włosów oparta na substancjach chemicznych?
Egipt i najstarsze ślady farbowania włosów
Najstarsze ślady stosowania kosmetyków do farbowania włosów pochodzą ze starożytnego Egiptu i mają ponad 5000 lat. Podczas wykopalisk archeolodzy odkryli bowiem zmumifikowaną kobietę, na której włosach zachowały się pozostałości farby.
W Egipcie kobiety farbowały włosy henną, która nie tylko nadawała im kolor, lecz także chroniła je przed słońcem i tworzyła miedziane refleksy. Włosy farbowane henną miały zwykle odcień ciemnobrązowy lub czarny. Henna jest zresztą stosowana do farbowania włosów również dziś. Później w Egipcie zaczęto używać także indygo, dzięki któremu czarne włosy zyskiwały niebieskawy połysk. Egipcjanki strzygły włosy krótko, a następnie mocowały do nich dopinki wykonane z włosów niewolnic.
Grecja i noszenie peruk
W starożytnej Grecji zamożne kobiety nosiły peruki wykonywane z jasnych włosów niewolnic. Kobiety mniej zamożne również chciały uzyskać jaśniejszy odcień, dlatego farbowały włosy roztworem rumianku i wody z cytryną. Stosowały też specjalny roztwór z koziego oleju i liści buka.
Rzym i pragnienie jasnych włosów
Kobiety w starożytnym Rzymie także marzyły o jasnych włosach. Podobnie jak Greczynki nosiły jasne peruki wykonane z włosów germańskich niewolnic. Rzymianie rozszerzyli greckie próby rozjaśniania włosów o kolejne składniki, między innymi wapienną lub morską wodę.
Europa: farbowanie liśćmi, łupinami i łuskami
Henna dotarła do krajów europejskich dopiero pod koniec XIX wieku. Kobiety stosowały jednak również inne metody farbowania, popularne zresztą do dziś. Aby uzyskać intensywniejszy brąz, sięgały po wywar z łupin cebuli lub liści kasztanowca. Chętnie używano też łupin orzechów, które barwiły włosy na czarno. Ciemniejszy odcień uzyskiwano również przez płukanie włosów mocną czarną herbatą. Przeczytaj więcej o sprawdzonych przez pokolenia sposobach na farbowanie włosów.
Czasy nowożytne
Także w czasach nowożytnych kobiety pragnęły mieć jasne włosy. W XVI wieku stosowano na przykład tak zwany blond wenecki, uzyskiwany z połączenia miodu, ałunu i sera. Mieszankę nakładano na włosy, a następnie wystawiano je na jak najmocniejsze słońce. W 1818 roku odkryto właściwości nadtlenku wodoru, który potrafi między innymi rozjaśniać włosy. Pierwszego farbowania z jego użyciem dokonali chemik z Londynu i fryzjer z Paryża, nazywając tę metodę „złotym źródłem odmłodzenia”.
Z czasem poszerzano paletę odcieni. Początkowo korzystano ze składników takich jak wcześniej wymienione, później zaczęto wytwarzać barwniki zawierające sole metali. Okazały się one jednak trujące, dlatego zastąpiono je barwnikami syntetycznymi. W 1861 roku możliwości kolorystyczne poszerzyły barwniki anilinowe, lecz w 1906 roku ich używanie zostało zakazane.
Przełom w farbowaniu włosów dzięki marce L´Oreal
Przełomowy dla farbowania włosów okazał się rok 1907, kiedy Eugene Paul Louis Schueller opracował pierwszą farbę do włosów z substancji chemicznych. Dwa lata później założył francuską markę specjalizującą się w farbowaniu włosów, która w 1936 roku przekształciła się w znaną na całym świecie markę L´Oreal. Pod jej szyldem pojawiła się również farba Dream Blond, pozwalająca kobietom na całym świecie uzyskać wymarzony odcień blondu. Jej formuła opierała się na nadtlenku wodoru i amoniaku.
Jak farbowano włosy w Czechach?
W Czechach przez długi czas stosowano tradycyjne barwniki. Farby syntetyczne dotarły tam później, przede wszystkim dlatego, że w okresie komunizmu Czechosłowacja była odizolowana od innych krajów. Po wojnie kobiety farbowały włosy głównie składnikami takimi jak zioła.
Farby syntetyczne Barpon
Na rynku czechosłowackim przez długi czas dostępne były syntetyczne farby do włosów marki Barpon, produkowane przez słowacką firmę Tatrachema. Oferowano aż 25 odcieni, lecz farbowanie tymi produktami było trudne i czasochłonne. Kobiety, które chciały rozjaśnić włosy, mogły użyć proszku zagęszczającego Plavopěna, mieszanego z kilkoma kroplami wody amoniakalnej oraz z nadtlenkiem wodoru. W drugiej połowie lat 70. wybór farb znacznie się poszerzył, gdy firma Milo Olomouc uzyskała licencję na produkcję farb w kremie marki Schwarzkopf. W latach 80. pojawił się również proszek rozjaśniający Blondoran. Po rewolucji nastąpił prawdziwy rozkwit rynku farb do włosów: pojawiały się kolejne marki, a niektóre z nich są popularne do dziś.