Korektor

Starożytni Egipcjanie stosowali rozmaite kosmetyki już około 3100 roku p.n.e. Najwięcej uwagi poświęcali jednak oczom, rzęsom i brwiom. Na twarz nakładali oleje pochodzenia naturalnego, aby zapobiegać powstawaniu zmarszczek. Makijaż był tam czymś powszechnym wśród kobiet, mężczyzn i dzieci. 

W starożytnej Grecji i Rzymie kobiety pragnęły mieć bardzo białą twarz i w tym celu nakładały na nią silnie trujący puder ołowiowy… W średniowieczu o makijażu niemal zapomniano. Wśród zwykłych ludzi upowszechnił się dopiero w XVIII wieku, a w kolejnym stuleciu zaczął rozwijać się styl glamour.

Wynalezienie fotografii, a następnie rozwój filmu wymagały już bardziej dopracowanego makijażu. W latach 30. XX wieku na rynku pojawił się kryjący preparat Covermark, opracowany przez Amerykankę Lydię O'Leary. Tak rozpoczęła się historia korektorów, które marki stopniowo rozwinęły w niezliczone warianty.

Warto zatrzymać się przy historii Lydii. Dokuczało jej rozległe zaczerwienienie twarzy. Pewnego dnia malowała irysy w ogrodzie, gdy kropla czarnej farby zabrudziła obraz. Żeby naprawić błąd, od razu pokryła ją inną farbą. Od pomysłu na korektor do twarzy dzielił ją już tylko krok.

Dziś na pierwszy plan wysuwa się niewymuszony wygląd, czyli makijaż typu nude, któremu odpowiadają także beżowe i brązowe odcienie uniwersalnych korektorów. Kobiety nie muszą podporządkowywać się modzie — dzięki szerokiemu wyborowi kosmetyków do makijażu mogą pozostać sobą.